Ruimte. Het woord borrelde als een luchtbel in me op en stroomde in één vloeiende beweging over mijn lippen:
“Ruimte.”
Ruimte om te groeien.
Om te leven.
Om te genieten.
Maar ook: ruimte om fouten te mogen maken, om te experimenteren, om gewoon te mogen zijn.
De mooiste dingen komen onverwachts
Het gebeurde op het einde van een prachtige opleiding. De begeleidster stelde me een eenvoudige maar diepgaande vraag:
“Wat zou je jezelf gunnen als je nog meer van jezelf zou houden?”
Het antwoord kwam zo natuurlijk – en toch verraste het me.
Ik had altijd gedacht dat mijn diepste verlangens gingen over het invullen van mijn leven: de ideale job, partner, materiële dingen, successen… Het perfecte plaatje.
Maar precies in dat moment besefte ik op een diepere laag dat ik geleefd had naar een plaatje dat niet helemaal het mijne was. Ik had zoveel nagestreefd, geprobeerd vast te houden, te sturen, te controleren… in de hoop dat het me eindelijk rust en vrede zou brengen.
Tevergeefs.
Hoe strakker ik de teugels in handen hield, hoe verder ik van mezelf afdreef. Hoe harder ik achter de wortel voor mijn neus aanrende, hoe uitgeputter en verdrietiger ik werd. Want ik kon het niet. Ik bleek niet in staat om – zoals het leek bij anderen – al die ballen hoog te houden én gelukkig te zijn.
En toen was daar dat magische woord:
Ruimte.
Het werd een sleutel die tegelijk een last van mijn schouders liet glijden en de leiding teruggaf aan iets groters dan ikzelf.
Die dag ontstond er een barst in mijn beschermende muurtje.
Die dag begon er iets te ontdooien diep vanbinnen.
Die dag kwam er iets in beweging dat ik nooit meer zou kunnen stoppen.
En de ruimte groeit nog steeds.
Ze wordt zachter.
Ze verandert van vorm.
Ze maakt een organische, stevige basis zichtbaar, waar het leven vrij doorheen mag stromen.
In die ruimte is stilte, beweging, kracht, rust, vrede, bruisende levendigheid, eenvoud en rijke gelaagdheid tegelijk.
Ruimte was het codewoord dat de grot van Ali Baba voor me opende. En de rijkdom die daar verborgen lag, wordt op het juiste moment en in de juiste dosering aangeboden, op mijn avontuurlijke reis die leven heet.
En misschien… fluistert dat woord (of een ander) ook in jou.
Vandaag, op deze dag, stel ik je graag deze mooie vraag:
“Wat zou je jezelf gunnen als je nog meer van jezelf zou houden?”
VOEL het antwoord dat in je opborrelt en neem even echt de tijd om het te proeven, doorvoelen, laten inwerken en verankeren in jezelf.
Ik gun ook jou de vrijheid om het leven helemaal te mogen leven, precies zoals het voor jou bedoeld is!
En voel je ooit de behoefte aan wat extra inspiratie om die ruimte ook in jouw leven te laten groeien… dan vind je misschien iets moois tussen mijn aanbod.