Als het leven je citroenen geeft…
De uitspraak “If life gives you lemons, make lemonade” blijft een speelse herinnering voor mij. Een uitnodiging om iets minder zwaar te tillen aan omstandigheden die niet lopen zoals we hopen. We kunnen ze niet ontlopen, en beter ook niet wegduwen of doen alsof ze er niet zijn.
Tegelijkertijd hoeven we ze niet leuk te vinden. We hoeven niet te doen alsof het ons allemaal niets doet. Die fake-positiviteit – of de neiging om een soort superheld te willen zijn – kan ons soms zelfs nog verder van onszelf wegduwen.
Zuur kijken maakt het leven alleen maar zuurder
Ik heb zelf mogen leren, met veel vallen en opstaan, dat klagen, zeuren, me verstoppen of boos worden op alles en iedereen (mezelf inclusief) de situatie alleen maar zwaarder maakt. Het lijkt dan alsof er een magneet ontstaat die nog meer “ongewenste” dingen aantrekt. Alsof er telkens een nieuw probleem klaarstaat zodra het vorige net een beetje opgelost is.
Wat mij wél helpt, is genoeg verstillen om die zachte innerlijke stem weer te kunnen horen…
Een opening naar relativering, perspectief en soms zelfs onverwachte krachten.
Dan voelt het opeens helemaal anders als het leven me citroenen geeft… Én wordt de limonade door oefening steeds lekkerder…
Het anker in jezelf
Soms vraagt het niet meer dan één of een paar keer bewust ademhalen en bewust durven voelen wat er gevoeld wil worden.
Erkennen dat dit moment gewoon is zoals het is — zonder te geloven dat het voor altijd zo zal blijven.
Niet omdat het probleem dan meteen weg is. Dat is het soms niet. Maar omdat innerlijke weerstand zelden iets oplost, terwijl zachtheid en aanvaarding wél ruimte scheppen.
En vanuit die ruimte kan er iets verschuiven. Soms zie je een situatie buigen naar iets waardevols, iets waar je eerst blind voor was. Soms ontdek je veerkracht. Soms een verborgen talent. Soms gewoon een klein straaltje licht dat eerder onzichtbaar was.
Het leven hoeft geen strijd te zijn… maar kan een ontdekkingsreis worden
Misschien herken jij dat ook wel: momenten waarvan je achteraf denkt “Gelukkig heb ik dit doorstaan, want kijk wat het me gebracht heeft.”
Wat mij enorm helpt in dat proces, is bewust aanwezig zijn in mijn lichaam. Niet wegvluchten in verhalen of analyses, maar écht voelen wat ik voel. Dat brengt me terug naar rust, terug naar mezelf, terug naar een plek waar het leven minder tegen me lijkt te vechten.
En als ik heel eerlijk ben, besef ik op die momenten dat het niet het leven is dat vecht… maar ikzelf. Mijn weerstand tegen de omstandigheden zoals ze zich nu eenmaal voordoen, maakt het zwaar. De rust keert terug wanneer de strijd in mijzelf wat kan zakken.
Wil je een rustige basis in jezelf versterken?
Tot en met 31 december kan je nog deelnemen aan mijn gratis home retreat.
Daar proef je eenvoudige tools die je helpen om de rust in jezelf te voelen — zodat de bril van zwaarte even af mag.
Wil je graag dieper hiermee aan de slag?
Op mijn website vind je vele vormen van ondersteuning: www.janaschoefs.com
Misschien zelfs een mooie cadeautip voor onder de kerstboom — een investering in vrede in jezelf, die zich vanzelf naar buiten verspreidt.
Vrede op aarde… misschien toch wel wat dichterbij dan we denken.