Wanneer het leven niet volgens plan loopt
Soms lopen de dingen anders dan verwacht of gewenst.
Misschien zelfs helemaal anders dan we dachten dat “het best” zou zijn.
Hoe ga jij om met onverwachte veranderingen, (schijnbare) tegenslagen of situaties die niet lopen zoals jij het voor ogen had?
Als het leven mij iets geleerd heeft, dan is het wel dat alles veranderlijk is. Dat dingen niet altijd volgens plan verlopen. En misschien… zelfs niet eens zouden moeten verlopen volgens dat plan.
Onze drang naar controle
Hoe graag we als mens ook controle willen houden — we zijn meestal niet in staat om het grotere plaatje te zien. Of om die eindredactie op onze naam te zetten.
Deels omdat we hier niet alleen rondlopen op deze mooie planeet en het leven nu eenmaal niet enkel en alleen om jou of mij draait. Maar ook omdat het vaak net die momenten zijn die we als “minder geslaagd” bestempelen, die ons ontzettend veel kunnen leren. Momenten die creativiteit, groei en zelfs nieuwe kansen mogelijk maken — voor onszelf én voor anderen.
De manier waarop we reageren
Uit ervaring weet ik intussen dat de manier waarop ik met onverwachte omstandigheden omga, cruciaal is voor het verdere verloop ervan.
Schiet ik in controle, frustratie of preutelmodus?
Dan is de kans groot dat het alleen maar onplezieriger wordt… soms zelfs voor langere tijd.
Ruimte maken voor wat is
Maar wanneer ik het huidige moment kan accepteren zoals het is — en mezelf kan toestaan om alles te voelen wat het in mij wakker maakt — dan gebeurt er vaak iets bijzonders. Dan klaart de hemel soms plots op. En opent er, midden in de mogelijke chaos, een deurtje naar diepe rust en vrede.
Dit geldt voor kleine dingen én voor de grotere thema’s in het leven.
Een alledaags voorbeeld
Een eenvoudig voorbeeld:
Hoe ga jij om met wispelturige weersomstandigheden? Met sneeuw die komt en gaat en soms wat roet in het eten strooit?
Zie je vooral de ongemakken?
Blijf je hangen in frustratie?
Geeft het je stress omdat het even niet loopt zoals het “zou moeten” in je hoofd?
Of kan je ook genieten van de winterse schoonheid?
Kan je de auto eens vervangen door een online gesprek of thuiswerk?
Kan je afspraken verzetten, in plaats van je krampachtig door de moeilijkheden heen te worstelen?
Of als je er toch echt doorheen moet jezelf de nodige ruimte gunnen om jezelf de rust en wat extra routetijd te geven en in ieder geval vol vertrouwen en misschien zelfs genietend van het uitzicht je tocht aan te gaan?
Weerstand of vrede
Kan je voelen of je reactie vooral voortkomt uit weerstand tegen de situatie —
het willen bewijzen dat het je niet raakt, onnodige risico’s nemen, klagen, gefrustreerd zijn…
en zo je eigen leefomgeving (en innerlijke wereld) verzwaren?
Of komen je acties — of net het niet reageren — voort uit een vrede hebben met wat is?
Kan je voelen dat de keuzes die dan ontstaan je net sterken?
Dat ze creatiever zijn, ruimer aanvoelen en soms zelfs gewoon leuk kunnen zijn,
precies omdat ze niet voortkomen uit een vastgeroest stramien,
maar uit aanwezigheid, flexibiliteit en vertrouwen?
Dankbaarheid voor het onverwachte
Ik ben dankbaar dat ik door de jaren heen beter heb leren omgaan met onverwachte beperkingen. En dat ik daardoor des te meer kan genieten van de geschenken die er vaak mee gepaard gaan — als ik eerst die ene stap durf te zetten: vrede sluiten met wat het leven mij nu, op dit moment, voor de voeten werpt.
Herkenbaar voor jou?