Durf te voelen…
Durf te voelen mooi mens en claim zo één van je belangrijkste gaves als mens!
Fascinerend hoe creatief een mens kan zijn om maar niet te hoeven voelen… Meestal niet eens bewust, maar vanuit overleving, conditionering, onwetendheid, vergeten hoe…
Deze vaststelling ontstond uit observatie van mezelf en van anderen om me heen.
Analyseren, overdenken, blijven hangen in het zoeken naar verklaringen en inzichten, hetzelfde verhaal herhalen in je hoofd en in wat je vertelt, voortdurend bezig blijven, op de barricades gaan staan en wijzen naar de oorzaak van de onrust of pijn, anderen redden, antwoorden buiten jezelf zoeken — vaak gepaard met mensen op voetstukken plaatsen en hen volgen, tot de tijd gekomen is om ze er weer vanaf te kegelen… en daar opnieuw zoveel tijd in te steken dat er geen meer overblijft om te voelen.
Voel maar eens bij jezelf: waar herken je dit misschien in jouw eigen leven?
De belangrijkste les
Een van de belangrijkste, doch voor mij niet gemakkelijkste lessen die ik mocht leren, is dat:
Als je pijn voelt, hoort jouw aandacht en nabijheid daar te zijn.
Niet om te analyseren, het weg te krijgen of te onderdrukken.
En ook niet om er urenlang in te blijven rollen uit gewoonte.
Simpelweg durven voelen.
En ja, in eerste instantie voelt dat niet altijd veilig, laat staan leuk.
Erkennen wat er is
Tegelijkertijd is het essentieel om te erkennen dat het nu even voelt zoals het voelt.
Erkennen dat je dingen mist, dat het anders liep dan gehoopt, dat je je minder sterk, geliefd of ondersteund voelt dan je graag zou willen, dat dingen veranderd zijn en nooit meer helemaal terug kunnen naar hoe het was, dat mensen of dingen niet langer fysiek in je leven zijn…
Dit erkennen is de weg naar écht veilig, gerust, in vrede en ontspannen kunnen voelen.
Het hoeft geen krachttoer of lijden te zijn… het is eenvoudigweg ROUW.
Rouw is een gigantisch belangrijk fenomeen dat, als het maar half of niet wordt geleefd, enorme littekens en handicaps kan veroorzaken.
Rouw is de transformator waardoor oude ballast omgezet kan worden tot gepaste voeding voor iets nieuws.
De deur naar je ware zelf
Meer nog, rouw is een deur naar je ware zelf, voorbij oude rollen, patronen, pijnen en trauma’s.
Die onverstoorbare, eeuwige vlam in jou wordt door niets of niemand echt uitgedoofd. Ze wacht op een beetje zuurstof — zuurstof die enkel jij kunt brengen — om weer krachtig aan te wakkeren. Zo kan oude pijn smelten, opbranden, verdampen… en worden wijsheid, kracht en groei blijvend de jouwe.
Een zachte uitnodiging
Waar mag er vandaag, zelfs op dit moment, wat meer nabijheid komen bij wat er gevoeld wordt in jou?
Wat durf jij niet helemaal toe te laten?
Wat lijkt nu nog te groot of pijnlijk om er even bij te gaan zitten en aanwezig te blijven?
Waar hou jij nog wat teveel vast aan de pijn van gisteren, zodat ze het licht van vandaag weerhoudt om je hart te verwarmen?
Begeleiding bij dit proces
Wil je hier begeleiding bij? Tot woensdag 4 maart kun je mijn online cursus “Dwars door de emotie heen” volgen met 50% korting via de code PRESENT.
Hierin neem ik je zacht, stap voor stap, mee in het durven voelen, door de emotie heen, naar meer innerlijke rust en aanwezigheid bij jezelf.
Voel jij je beter bij individuele begeleiding? Stuur me vrijblijvend een pb of neem gerust een kijkje op de website.
En vergeet alsjeblieft nooit: er hoeft helemaal niets gefikst te worden.
Je mag je gewoon herinneren dat het veilig is om jezelf te ZIJN.
