Gebroken…
Misschien draag je al heel lang het gevoel met je mee dat je ‘gebroken’ bent, dat er iets mis is, dat je niet goed genoeg bent, dat wat er gebeurde je terugbracht tot een minderwaardige versie van jezelf. Alsof de barsten in je bestaan je identiteit vormen, alsof de schaduw je hele zelf bedekt.
“Ik ben gebroken, ziek, getraumatiseerd, het machteloze slachtoffer van wat er me overkomen is…”
De kracht achter de breuklijnen
Maar is dat echt wie je bent?
Is dat alles wat je bent?
Of zou het kunnen dat er een paar puzzelstukjes missen, dat je uit gewoonte vooral de barsten ziet, de schaduwen die ze werpen op je leven, en dat er ergens ook licht is dat je nog niet volledig durft te voelen?
Wat als die barsten niet het probleem zijn, maar juist de aanwijzing dat er iets groters in je beweegt?
Dat het helemaal niet gaat om ontkennen, maar om erkennen – rouwen over wat nooit was, over wat niet meer is – en tegelijkertijd zien dat het licht door de barsten heen schijnt.
Dat die schaduwen je niet vertellen dat je iets fout doet, dat je niet genoeg bent, maar dat ze je uitnodigen om aanwezig te blijven bij het licht dat altijd al in jou was.
Herkenning
En opeens wordt het duidelijk: de schaal die je beschermde is niet wie jij bent.
De barsten zijn niet jouw tekortkomingen en verminderen niets van de levenskracht die er binnenin schuilt.
Ze zijn restanten van bescherming, herinneringen aan alles wat je hebt doorstaan, aan je pogingen om te overleven.
Het leven dat erin zat – dat pulserende, nieuwsgierige, lichtvolle leven – dát ben jij.
Klein, kwetsbaar misschien, maar vol potentieel, klaar om te groeien, te ontdekken, voluit te leven… op je eigen tempo.
De barsten mogen er nog steeds zijn.
Ze zijn geen beperking.
Wel poorten waardoor het licht stromen kan..
Het zichtbare bewijs dat je levend bent, dat je ademt, dat je het leven zelf bent dat altijd al in de schaal zat, dat nog mag ontwaken, mag stralen, mag bloeien.
Nieuw begin
En terwijl je dit kuikentje in jezelf ziet, voel je misschien een zachte nieuwsgierigheid, een vreugdevolle vrijheid:
dat alles wat ooit gebroken leek, nu ruimte maakt voor iets dat voluit mag groeien, iets dat zichzelf mag ontdekken en de wereld mag ontmoeten zoals jij bent, precies zoals jij bent.
Misschien merk je zelfs op een bepaald moment dat de schaal van je af is gegleden, als de oude huid van een slang.
Heel natuurlijk, zonder dwang, gewoon als een volgende stap in jouw levensverhaal.