‘Elk huisje draagt zijn kruisje’ zegt het spreekwoord.
Jouw kruis
En is het niet zo dat we allemaal ergens onderweg in het leven (meermaals) uitgenodigd worden om ons kruis niet langer te ontwijken of weg te duwen.
Om het zachtjes dichterbij te laten komen, het aan te kijken, het te voelen in ons lichaam en misschien zelfs te ontdekken dat net daar, in dat dragen, een opening schuilt naar iets dat zoveel groter is dan wijzelf.
Het kruis wordt lichter als je het gaat dragen…
Want vaak zit de zwaarte niet zozeer in het kruis zelf, maar in de weerstand ertegen, in het blijven vechten tegen wat er is, terwijl er op elk moment, hoe klein ook, mogelijkheden verscholen liggen die zich pas tonen wanneer we vertragen en werkelijk aanwezig durven zijn bij wat er door ons heen beweegt.
Op dat moment gebeurt er immers iets bijzonders: het kruis wordt lichter, niet omdat het verdwijnt, maar omdat je beseft dat je het niet alleen hoeft te dragen.
Dat er een onuitputtelijke (veer)kracht in jou leeft die jou kan dragen wanneer jij even niet meer kan.
Je staat er niet alleen voor
Jouw taak is soms niet groter dan jouw eigen stuk bijdragen en je tegelijkertijd laten ondersteunen door iets dat dieper en wijder is dan jouw denken kan vatten.
Het opnieuw leren voelen van die kracht, via je lichaam, via de stilte, via de rust die daar altijd al aanwezig is, wordt dan geen zware opdracht maar een ontdekkingsreis die verrassend eenvoudig en nabij blijkt te zijn.
En misschien ligt er ook daar een belangrijke grens: het besef dat het niet jouw taak is om de kruisen van anderen op jouw schouders te nemen, hoe groot je hart ook is.
Soms zit de ware kracht in er “zijn”
Heb je al ooit mogen ervaren dat jouw liefdevolle aanwezigheid, jouw medeleven, jouw écht er zijn, vaak al genoeg is om het dragen voor de ander lichter te maken.
Net zoals jouw eigen kruis verzacht wanneer je jezelf toestaat om te ontvangen, om uit te reiken, om gedragen te worden door de handen en harten om je heen.
Er zit een stille zegen in het vertrouwen dat die kracht deel uitmaakt van wie jij bent,
een vertrouwen dat je behoedt voor het struikelen in het kijken naar wat ontbreekt of verloren lijkt.
De kracht van het NU, aanwezig zijn in wat er IS
Bewust opmerken en aanwezig blijven in het huidige moment is iets dat je telkens weer zachtjes terugbrengt naar wat er wél is, wat er wél stroomt, wat er wél mogelijk is, hier en nu.
En ergens raakt dat aan een oeroud verhaal dat we allemaal op onze eigen manier kennen, het beeld van een mens die zijn kruis draagt en daarin iets onthult dat verder reikt dan lijden alleen.
Een weg van overgave, van verbondenheid, van gedragen worden, ongeacht waar je in gelooft.
Het is een inspiratie die ik elke dag opnieuw zie ontstaan in de mensen die ik mag begeleiden, in de momenten waarop iets verzacht, waarop ogen beginnen te glanzen omdat er ruimte komt, omdat het lichaam weer gevoeld wordt, omdat er een diepe, bevrijdende verlichting door hen heen stroomt wanneer ze zich opnieuw gedragen weten, van binnenuit.
liefs
Jana