Van 1 tot 10 oktober is het de 10-daagse van de Geestelijke Gezondheid. ‘Samen Veerkrachtig’ is het jaarlijkse motto. Dit jaar staat daarbij het thema ‘Goed omringd’ centraal.
En ik vind dat wel een mooie combinatie. Want veerkracht gaat voor mij niet over nooit vallen. Het gaat over wat er gebeurt wanneer het leven ons uit evenwicht brengt. Over opnieuw leren opstaan, over steun durven ontvangen en over ontdekken dat we het niet allemaal alleen hoeven te dragen.
Misschien heeft veerkracht niet zoveel te maken met ‘sterk zijn’, maar eerder met iets helemaal anders!
Je bent goed genoeg
Veerkracht begint voor mij bij het diepe besef dat je het waard bent om gesteund en geliefd te zijn. Ook wanneer het even minder goed met je gaat.
We leven in een maatschappij waarin we gemakkelijk de indruk krijgen dat we ons leven, ons lichaam, onze emoties en ons energieniveau min of meer onder controle zouden moeten kunnen houden. Alsof je goed voelen een bewijs is dat je het goed doet.
Maar zo werkt het leven niet.
Het leven kent nu eenmaal hoogtes en laagtes. Soms gaat het vanzelf. Een ander moment raak je vermoeid, overprikkeld, verdrietig of uitgeput. Of loop je vast en weet je even niet meer goed hoe je verder moet.
En dat maakt je niet minder waardevol. Je hoeft je niet te schamen omdat het even niet lukt. Of je schuldig te voelen omdat je minder energie hebt, omdat je hulp nodig hebt of omdat je niet de persoon kunt zijn die je op dat moment graag zou willen zijn.
Net zoals je het weer niet kunt controleren.
Je kunt de zon niet laten schijnen omdat je daar behoefte aan hebt. Je kunt de regen niet tegenhouden omdat je vandaag liever een droge dag had.
Je kunt wel leren om ermee om te gaan.
Ook dit hoort bij het leven
Je kan nu eenmaal niet altijd bepalen hoeveel energie je hebt. Stress is niet altijd te voorkomen. Emoties hebben geen aan- en uitknop en je kan je lichaam niet voortdurend in een bepaalde gewenste toestand houden.
Dat is geen falen, dat is mens-zijn.
Uit ervaring weet ik dat het leven een stukje lichter wordt wanneer je daar minder tegen hoeft te vechten. Wanneer je niet telkens denkt dat er iets mis is met jou omdat je je even niet goed voelt.
Want schuld en schaamte kunnen je gemakkelijk doen terugtrekken. Je gaat verbergen wat er echt met je aan de hand is, zegt minder snel dat het niet goed gaat en wil anderen niet belasten.
Zo kan je je uiteindelijk nog meer alleen gaan voelen.
Goed omringd zijn
Goed omringd zijn betekent voor mij niet dat je voortdurend omringd moet zijn door mensen. Het betekent gewoon dat je mag ervaren dat je er niet helemaal alleen voor staat.
Dat er een ander en/of het leven zelf gewoon ook even aan jouw kant staat.
Dat er iemand is bij wie je niets hoeft te bewijzen.
Iemand bij wie je even mag landen, iemand die niet schrikt wanneer het wat minder met je gaat.
Soms is die steun heel dichtbij te vinden. Bij een partner, vriend, vriendin, familielid of iemand anders met wie je je verbonden voelt.
En soms heb je daarnaast professionele hulp nodig.
En ook dat is geen teken van zwakte. Hulp vragen kan juist een heel krachtige vorm van zelfzorg zijn.
Het vraagt moed om te erkennen: dit hoef ik niet helemaal alleen te dragen.
Verbinding met jezelf
Wat als die verbinding met anderen nu eens begint bij de verbinding met jezelf?
Bij opnieuw leren luisteren naar je lichaam, voelen wat er werkelijk in je leeft, jezelf niet voortdurend voorbijlopen.
En bij ontdekken dat er, zelfs wanneer het rondom jou stormt, ergens in jou een plek kan zijn waar het stiller is.
Die plek betekent niet dat de storm onmiddellijk moet verdwijnen. Ze is er misschien gewoon. Een plek van stilte, midden in wat er is.
Soms moeten we die plek opnieuw leren herkennen, ontdekken en voelen. Niet om nooit meer uit balans te raken, maar om steeds beter te weten waar je terechtkunt wanneer dat gebeurt.
Dat is voor mij een belangrijk deel van veerkracht.
Niet dat je nooit valt, maar dat je jezelf na het vallen niet verlaat en dat je weer leert opstaan.
Veerkracht groeit in verbinding
Veerkracht wordt niet alleen sterker doordat je moeilijke dingen doorstaat. Ze kan ook groeien wanneer je jezelf leert dragen in zachtheid, wanneer je steun toelaat waar nodig en wanneer je kan ervaren dat we als mens niet alles alleen hoeven te kunnen.
De veiligheid die kan ontstaan wanneer je je meer gedragen voelt, geeft daar een flinke boost aan.
Precies daarom kunnen lichaamsbewustzijn, ontspanning, yoga en bewustwording zo waardevol zijn. Niet omdat je jezelf daarmee voortdurend moet verbeteren, maar omdat ze je opnieuw in contact kunnen brengen met wat er al is.
Met je lichaam, je adem, je emoties en met de rust die soms onder alle drukte aanwezig blijkt te zijn.
Met die stille plek in jezelf.
Samen ervaren
Ook in mijn activiteiten in deze periode loopt dit thema als een rode draad.
Bij MELT maken we via het bindweefsel opnieuw contact met ons lichaam. Dit weefsel ondersteunt en omringt ons en verbindt alles in ons lichaam met elkaar. Een mooie uitnodiging om je gedragen te voelen en je lichaamsbewustzijn te verdiepen.
Tijdens de lezing en workshopreeks ‘Meer rust in je hoofd’ maken we ruimte om te vertragen, te ontspannen en opnieuw verbinding te ervaren met jezelf. Met je lichaam, je gedachten, je gevoelens, je energie en alles wat er in jou leeft. Ook de verbinding met anderen krijgt daarin een plek: samen ontdekken dat je niet de enige bent die zichzelf soms voorbijholt, dat er niets mis met je is en dat je niet voortdurend méér hoeft te geven dan je ontvangt.
Ook yoga is voor mij verbinden. Met je lichaam, je ademhaling en die plek van rust die er misschien nog altijd is, storm of geen storm. En samen bewegen en voelen laat je ervaren dat kracht ook zacht kan zijn.
En in de yoga & Parkinson zoeken we steun in het eigen lichaam, in wat er nog wél mogelijk is én in de groep. Een veilige bedding om samen te bewegen en te ontspannen, eventueel samen met een partner of mantelzorger.
Verschillende activiteiten, verschillende mensen, verschillende ingangen.
Maar misschien wel éénzelfde onderliggende uitnodiging: om wat meer thuis te komen bij jezelf.
Om jezelf niet af te wijzen wanneer het leven even moeilijk is.
Om steun toe te laten en om opnieuw te ervaren dat je niet alles alleen hoeft te dragen.
Want veerkracht is voor mij niet de kunst om altijd sterk te zijn. Misschien is het juist de kunst om jezelf ook op de momenten waarop je je kwetsbaar voelt, niet kwijt te raken.
En om te weten:
Ik hoef dit niet alleen te doen.
Ik ben goed genoeg, ook vandaag.
Ik mag steun ontvangen.
Ik mag rusten.
Ik mag opnieuw beginnen.
En ook als het nu even regent, betekent dat niet dat de zon verdwenen is.