Rouw is altijd een belangrijk thema in mijn leven geweest. Ik heb ook altijd ergens geweten dat rouwen belangrijk is.
Maar tussen iets weten en het ook werkelijk kunnen ervaren en doen, zit een heel spectrum. En het duurde bij mij echt wel een aantal decennia voordat ik er minder onder gebukt hoefde te gaan.
Doorheen mijn eigen leven ben ik steeds meer gaan beseffen dat rouw veel meer verweven is met ons leven dan we vaak denken.
Rouw zit soms in veel meer dan we beseffen
Zelfs iets eenvoudigs als een keuze maken, brengt eigenlijk een stukje rouw met zich mee om wat je niet gekozen hebt.
Wanneer je een bepaalde weg inslaat, laat je andere mogelijkheden achter. Wanneer een levensfase voorbijgaat, is er ook iets wat je achterlaat.
En natuurlijk zijn er de grote verliezen.
Het verlies van iemand die je dierbaar is, van een relatie, je gezondheid, een toekomstbeeld, een thuis of misschien zelfs een stukje van jezelf.
Rouw kan ontzettend rauw en pijnlijk zijn.
Maar wat ik zelf doorheen de jaren steeds dieper ben gaan ervaren, is dat we soms niet alleen datgene missen wat weggevallen is.
We missen ook de kracht, de levendigheid, de liefde, de veiligheid, de inspiratie of de steun die we via datgene leken te ontvangen.
En misschien is dat wel één van de dingen die rouw zo moeilijk kunnen maken.
Niet alleen missen wat er niet meer is, maar ook denken dat datgene wat we daardoor konden voelen, samen met het verlies verdwenen is.
Wat we buiten ons ervaren, kan ook iets in ons raken
Terwijl ik steeds meer ben gaan ervaren dat dit niet zo hoeft te zijn.
Dat wat ik door iemand anders kon voelen, ook iets in mij raakte.
Dat de kracht die mij via de buitenwereld kon bereiken, uiteindelijk dezelfde grote levenskracht is waarvan ook ik deel ben.
Dezelfde kracht die je in de natuur kunt zien.
Die bomen in de herfst laat loslaten. Die na een periode van rust opnieuw leven laat ontstaan. Die zorgt voor groei en ontwikkeling.
Diezelfde kracht is ook in ons aanwezig.
En wanneer je haar steeds meer leert ervaren in jezelf, hoef je haar niet voortdurend buiten jezelf te zoeken.
Je hoeft niet vast te blijven houden aan datgene, wat je het gevoel gaf dat je krachtig, levendig of veilig was.
En dat betekent niet dat je iets of iemand zomaar hoeft te vergeten of de herinnering uit je leven moet vagen.
Je mag koesteren wat er geweest is en tegelijk ontdekken dat wat het in jou wakker maakte, ook in jouzelf aanwezig is. Het is niet nodig om je groter of sterker voor te doen dan je bent.
Uiteraard mag je gewoon verdriet hebben, missen en wankelen én tegelijk steeds meer ontdekken dat er diep in jou iets is dat niet verdwenen is.
Iets dat je kan dragen. Niet om het verdriet weg te nemen of om sneller verder te moeten, maar om het leven weer helemaal te mogen binnenlaten.
Je mag opnieuw voor het leven kiezen
Ook daar heb ik zelf een belangrijke les in mogen leren.
Dat je opnieuw mag genieten, lachen, verlangen, creëren, liefhebben en gewoon weer zin kunt krijgen in het leven, zonder dat je daarmee verraadt wat of wie je verloren bent.
Je hoeft je niet schuldig te voelen omdat je weer leeft. Het verdriet hoeft niet vastgehouden te blijven om te bewijzen dat het belangrijk was. Je kunt iemand ontzettend missen en toch gelukkig zijn. Het is mogelijk om iets verloren te hebben én toch opnieuw voluit voor het leven kiezen.
Écht leven. Met alles wat er geweest is, alles wat er nu is en met ruimte voor wat nog mag komen.
Wat de pijn mij uiteindelijk heeft laten ontdekken
Ik zou de pijn op het moment zelf nooit bewust gekozen hebben. Maar nu ze deel is van mijn verhaal, kan ik ook zien hoeveel ik erdoor in mezelf heb leren ontdekken.
Dingen waarvan ik misschien nooit had geweten dat ze in mij zaten, als het leven me niet had uitgenodigd om ze op deze manier te leren kennen. Daarom ga ik zeker de pijn niet verheerlijken maar ik kan vandaag wel zien dat er doorheen alles wat ik heb meegemaakt, dingen in mij zichtbaar zijn geworden die ik anders misschien nooit had leren kennen.
Kracht die ik niet altijd als kracht herkende.
Gevoeligheid die ik niet altijd als een gave kon zien.
Een vermogen om te voelen, te dragen, te luisteren en opnieuw verbinding te maken met het leven.
Misschien herken je hier iets van
Misschien draag jij zelf een verlies met je mee. Of misschien ben je ergens in je leven aan het loslaten, veranderen of kiezen, en merk je dat daar meer bij komt kijken dan je vooraf dacht.
Misschien mis je niet alleen wat er niet meer is, maar ook wat je via datgene kon voelen. Dan hoop ik dat je weet dat je jezelf niet groter hoeft te maken dan je bent.
Je hoeft niet sterker te worden dan je je voelt en je hoeft dit ook niet allemaal alleen te kunnen. De kracht en steun waarnaar je misschien buiten jezelf zoekt, kunnen ook diep in jou aanwezig zijn.
Je hoeft haar alleen opnieuw te leren herkennen en vooral: te leren ervaren.
Vind troost en steun in zachte kracht
Vanuit die ervaring heb ik mijn online pakket “Vind troost en steun in zachte kracht” gemaakt.
Een verzameling oefeningen, meditaties en inspiratie die je thuis in je eigen omgeving kunnen ondersteunen om op een zachte, bewuste en gedragen manier om te gaan met wat er in jou leeft.
Misschien wil je daar op dit moment wel wat steun bij. Misschien wil je er even niet helemaal alleen voor staan, of verlang je ernaar om op een zachte manier wat houvast te ervaren.
Je vindt het pakket hier.
Omdat oktober mijn verjaardagsmaand is, verbind ik er deze maand graag een klein geschenkje aan.
Van 1 tot en met 31 oktober kost het pakket €29 in plaats van €44.
Gebruik de kortingscode ZACHTEKRACHT bij het afrekenen.
Misschien is dit wel een mooi moment om jezelf wat extra troost, steun en zachte kracht te gunnen.
Ik wens je een heerlijk zachte herfst.
liefs
Jana